Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

ΤΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ !!!!!!!!!!!!!!!!!!


Η μεγάλη καλοκαιρινή αθλιότητα έχει και ... τηλεοπτικό σποτ!

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012, 00:12
Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός
e-mail: prevejhon@yahoo.gr

Όλοι ξέρουμε ότι διαχρονικά οι κυβερνώντες τις νομοθετικές και κοινοβουλευτικές τους "μαιμουδιές" τις έκαναν εν μέσω θέρους όπου ο λαός συνήθως βρίσκεται σε κατάσταση χαλάρωσης έως και ύπνωσης λόγω των καλοκαιρινών του διακοπών.
Λειτουργώντας με την ψυχολογία και την νοοτροπία των κοινών κλεπτών που ...
εκμεταλλεύονται την απουσία των καλοκαιρινών αδειούχων και μπουκάρουν στα σπίτια τους ξαφρίζοντας τα πάντα έτσι και αυτοί φέρνουν στα θερινά τμήματα της Βουλής απίθανες τροπολογίες αλλά και κατάπτυστες υπουργικές αποφάσεις που πολλές φορές αναδύουν την μπόχα της συναλλαγής και της εξυπηρέτησης των χορηγών και των φίλων τους!
Είμαι σίγουρος ότι καθένας από εμάς που παρακολουθεί στοιχειωδώς όλα αυτά τα χρόνια τα καλοκαιρινά κοινοβουλευτικά δρώμενα είναι γνώστης πολλών τέτοιων ενεργειών οι οποίες φυσικά δεν λείπουν και από την φετινή καλοκαιρινή περίοδο της οποίας τον απολογισμό θα ολοκληρώσουμε με στοιχεία τον ερχόμενο μήνα.
Όμως δεν μπορώ να μην αναφέρω την κορυφαία για εμένα μέχρι τώρα αθλιότητα που διέπραξε η εγχώρια τρόικα των Σαμαροβενιζελοκουβέληδων και η οποία έχει να κάνει με την αλλαγή του αριθμού κλίσης (της πλειονότητας των ασφαλισμένων) για κάποιο ιατρικό ραντεβού.
Μάλιστα έχουν το θράσος και τις τελευταίες ημέρες την διαφημίζουν συνεχώς με ένα καλοφτιαγμένο τηλεοπτικό σποτ στο οποίο όμως δεν αναφέρουν την χρέωση φωνητικά αλλά την γράφουν με ψιλά γράμματα! Μια χρέωση η οποία από 0.10 λεπτά χρέωση στο παλιό 184 εκτοξεύτηκε στο 1.10 €!!!
Ξέρουμε και έχουμε βιώσει όλοι τα πόσα τηλεφωνήματα χρειάζονται για να κλείσουμε ένα ιατρικό ραντεβού (το οποίο μάλιστα θα είναι μετά από πολύ καιρό) οπότε καταλαβαίνετε τα πόσα χρήματα θα εισπράττουν αυτοί οι λήσταρχοι (μέσω των εταιριών των φίλων τους που πήραν την δουλειά) από τους ήδη εξαθλιωμένους συνταξιούχους και όχι μόνο.
Λαμόγια, αλήτες και κλέφτες σε πλήρη συγχρονισμό απλώνουν το μακρύ τους χέρι
στο πολυτιμότερο και σημαντικότερο ενός λαού δηλ. στην Υγεία του…. Αίσχος!!! 

ΠΗΓΗ : ΖΟUGKLA . GR 


Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΙΤΟΥΛΗ ....ΠΗΓΗ : Culture Greece

Βασιλική Πιτούλη: ''Ισορροπώντας μεταξύ ποίησης, μυθοπλασίας και ιστορικών ντοκουμέντων''
Περισσότερες φωτογραφίες
Η συγγραφέας Βασιλική Πιτούλη, μια ταλαντούχα προσωπικότητα δίνει αποκλειστική συνέντευξη στο Culture Greece και το δημοσιογράφο Μίλτο Γήτα καταθέτοντας τη δική της λογοτεχνική άποψη για την Έλλαδα, τους δημιουργούς της και τις νέες τεχνολογίες στην υπηρεσία του συγγραφέα. Ισορροπώντας εξαιρετικά μεταξύ ποίησης, μυθοπλασίας και ιστορικών ντοκουμέντων μας μιλάει για τα βιβλία, την έμπνευση της και μας παρουσιάζει τους ήρωεες των μυθιστορημάτων της.
Ποια εσωτερική ανάγκη πιστεύεις σε οδήγησε στο να γράψεις λογοτεχνικά κείμενα;
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η μεγαλύτερη ηδονή για μένα ήταν το διάβασμα. Διάβαζα με πάθος οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια μου, και ειδικά λογοτεχνία. Έγραψα πρώτη φορά ποίηση σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών, και φυσικά την έκρυβα με ζήλο. Κάποια στιγμή στη ζωή μου διαμορφώθηκαν οι συνθήκες να γράφω ελεύθερα, τις διαμόρφωσα μάλλον, θα έπρεπε να πω. Υποθέτω ότι η εσωτερική ανάγκη που αναφέρεις είναι ανάγκη αυτοπραγμάτωσης.
Μίλησέ μου λίγο για τα βιβλία σου, τις ιστορίες και τους ήρωές τους.
Τα πρώτα μου βιβλία εκδόθηκαν από τη Δωδώνη, και δε θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό από μια Ηπειρώτισσα. Ήταν ποίηση, νουβέλες και ένα άλλο, αρκετά ιδιαίτερο είδος, «διάλογοι περί έρωτος και άλλων δαιμονίων». Το πρώτο μου μεγάλο έργο είναι το «Να με λες Άννα» που βρίσκεται ανάμεσα στο μυθιστόρημα και την ιστορική μαρτυρία. Μου πήρε πέντε χρόνια να το γράψω, γιατί παράλληλα εργαζόμουν, και γιατί μελέτησα εξονυχιστικά τοπική ιστορία των Ιωαννίνων, και γενικότερα ιστορία της Ηπείρου. Περιλαμβάνει τεκμηριωμένα στοιχεία από τη δράση των Τσάμηδων στη Θεσπρωτία, ένα κρίσιμο εθνικό θέμα που τώρα τελευταία αναζωπυρώνεται. Το βιβλίο αυτό έχει μυθοπλασία, αλλά και ένα μεγάλο ιστορικό κομμάτι, γεγονότα που έζησαν μέλη της οικογένειας του πατέρα μου στην ακριτική αυτή περιοχή, και αποτελεί φόρο τιμής. Οι ήρωές του αναμειγνύονται με υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα, με τον Κωνσταντίνο, τον τότε διάδοχο, που εισέβαλλε ελευθερωτής στα Ιωάννινα, και με τον Άρη Βελουχιώτη. Είναι βραβευμένο, μου έχουν ζητήσει να το βάλουν σε βιβλιογραφία, πράγμα σπάνιο για μυθιστόρημα, και έχουν εκφραστεί τόσο κολακευτικά γι αυτό αρκετοί Ηπειρώτες, που με κάνουν και ντρέπομαι. Το «Δείπνο εκ προμελέτης» είναι στον αντίποδα, ένα σύγχρονο κοινωνικό, αστυνομικό μυθιστόρημα, με ήρωες της διπλανής πόρτας. Έχει θέμα την ενδοοικογενειακή βία, την διείσδυση των αλλοδαπών γυναικών στην ελληνική οικογένεια, και διαδραματίζεται στα βόρεια προάστια των Αθηνών. Τους ήρωες των βιβλίων μου τους αγαπώ όλους εξ ίσου, αφού είναι δημιουργήματά μου, αναπόσπαστα κομμάτια του εαυτού μου.
Αυτή την περίοδο γράφεις κάτι; Τι σε εμπνέει αυτή την εποχή;
Δε θέλω, δε μπορώ να ζω χωρίς να γράφω. Οσονούπω εμφανίζεται καινούργιο βιβλίο μου, αλλά θα μου επιτρέψεις να μην αποκαλύψω περισσότερα προς το παρόν. Η εποχή που ζούμε είναι γεμάτη ερεθίσματα αρνητικά κυρίως, αλλά «ουδέν κακόν αμιγές καλού». Πρόκειται για έναν πρωτόγνωρο οικονομικό πόλεμο, που τον βιώνουμε όλοι πολύ σκληρά. Η γενιά μου δεν είχε γνωρίσει πόλεμο παρά μόνο μέσα από τις αφηγήσεις των μεγαλύτερων και τα βιβλία. Ήρθε λοιπόν η ώρα αυτή. Αν τα κοιτάξεις όμως όλα από μια απόσταση, γιατρεύεσαι. Γενικά, εμπνέομαι περισσότερα από τα διαχρονικά θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο, τα υπαρξιακά ζητήματα όπως έρωτας, θάνατος, φιλία, οικογενειακές σχέσεις, προδοσία, μοναξιά. Και τοποθετώ την κάθε ιστορία στην ανάλογη εποχή.
Ποίηση, μυθιστόρημα ή αρθρογραφία και γιατί;
Η ποίηση είναι κάτι πρωτόγονο, πηγάζει βαθιά μέσα από τον άνθρωπο και περικλείει και στοιχεία της φύσης όπως ο ρυθμός. Παράλληλα, είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο είδος, διότι απαιτεί αφοσίωση ακόμη και για να διαβαστεί. Είναι τέχνη κρυπτική. Το μυθιστόρημα είναι ένας ολόκληρος κόσμος που ο συγγραφέας αποπειράται να δημιουργήσει. Το αν θα πετύχει, θα κριθεί από τους αναγνώστες. Η αρθρογραφία είναι κι αυτή σημαντική, ανάλογα με το κύρος και τη θεματολογία της. Δεν γράφω πια ποίηση, κάθε τι έχει το χρόνο του. Το μυθιστόρημα, η πεζογραφία γενικότερα, με έχει απορροφήσει πλήρως. Το άρθρο είναι κι αυτό μια ανάγκη για μένα, ειδικά στον τομέα της βιβλιοκριτικής.
Θεωρείς πως οι νέες τεχνολογίες και τα social media βοηθούν τις τέχνες και τους νέους ειδικά καλλιτέχνες;
Οι νέες τεχνολογίες σαφώς βοηθούν την τέχνη γενικά. Τα social media βοηθούν πάρα πολύ τους νέους καλλιτέχνες. Το ίντερνετ είναι μια τεράστια, απόλυτα ελεύθερη αγορά προϊόντων αλλά κυρίως ιδεών, και αυτό δε γίνεται να μη σε ενθουσιάζει. Μέσα εκεί ο καθένας μπορεί να καταθέσει την πρότασή του, πέρα από τη στυγνή δικτατορία των Μέσων που όλοι γνωρίζουμε. Πρόκειται για την πραγμάτωση της πιο συναρπαστικής ανθρώπινης ελευθερίας.
Πες μου λίγα λόγια για την προσπάθεια που κάνεις μέσα από το προσωπικό σου blog
Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε πριν από δυο χρόνια περίπου. Εκεί μέσα ενσωμάτωσα όλο το δημοσιογραφικό μου αρχείο ? γράφω σε έντυπα πάνω από δέκα χρόνια. Έχω ειδικευτεί σε βιβλιοπαρουσίαση και βιβλιοκριτική, γι αυτό και το blog βαφτίστηκε Βιβλιοφάγος, και βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.vasilikipitouli.gr Περιλαμβάνει πολλές ενότητες, όπως Βιβλιοθήκες, Εκπαίδευση, Πολιτική, Γυναικεία Θέματα, και το Βούκινο, την αγαπημένη μου σατιρική στήλη.
Θεωρείς πως στην σύγχρονη Ελλάδα υπάρχουν αξιόλογες συγγραφικές πένες; Οι εκδοτικοί στηρίζουν αυτές τις προσπάθειες;
Στη σύγχρονη Ελλάδα υπάρχουν αξιόλογες συγγραφικές πένες, δεν έχει νόημα τώρα εδώ να αναφερθούν ονόματα. Υπάρχουν συγγραφείς πολυδιαβασμένοι, αγαπημένοι από το κοινό, μεταφρασμένοι σε ξένες γλώσσες. Δυστυχώς η γλώσσα μας είναι ανάδελφη, μια γλώσσα της περιφέρειας της Ευρώπης, με βαρύ όμως παρελθόν. Πρέπει να τη φροντίζουμε, και θα μου επιτρέψεις στο σημείο αυτό να κάνω μια έκκληση: όχι στα greeklish. Ως εκπαιδευτικός, ως ελληνίδα, απευθύνομαι στα νέα παιδιά που αποτελούν το μέλλον: γράφετε ελληνικά, ο ελληνικός γραπτός λόγος κινδυνεύει. Τώρα, ως προς το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, για το αν οι εκδοτικοί στηρίζουν τις προσπάθειες, η απάντηση είναι όχι. Οι εκδότες είναι έμποροι που κοιτάζουν το κέρδος. Αν πουλάς, έχεις ελπίδες. Αν όχι, ξέχασέ το?
Η ανταπόκριση του κόσμου είναι τελικά το καλύτερο βραβείο για έναν καλλιτέχνη ή οι κριτικές και τα «επίσημα» βραβεία παίζουν το ρόλο τους;
Πιστεύω πως η ανταπόκριση του κόσμου είναι το καλύτερο βραβείο για τον καλλιτέχνη, αποτελεί το τελικό ζητούμενο, ο λόγος για τον οποίο ο καλλιτέχνης αγωνίζεται. Βέβαια σε αυτό παίζουνε ρόλο πολλά, όπως το πώς θα φτάσει το έργο του καλλιτέχνη στον κόσμο για να κρίνει εκείνος αν θα ανταποκριθεί. Είναι πολύπλοκο το θέμα. Οι κριτικές σαφώς παίζουν το ρόλο τους, βοηθάνε ή «θάβουν» το έργο και τον καλλιτέχνη. Εδώ είναι κυρίαρχος ο ρόλος των media, και εννοείται ότι το παιχνίδι δεν παίζεται με ανοιχτά χαρτιά. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι εντελώς στημένο. Αν είσαι μέρος του συστήματος, θα προωθηθείς. Αν όχι, άστα να πάνε? Τα «επίσημα» βραβεία συμβάλλουν ακριβώς σε αυτό, είναι όργανα της ίδιας ορχήστρας.
Πώς έχει επηρεάσει το αναγνωστικό κοινό η οικονομική κρίση όσον αφορά την αγορά βιβλίων;
Η αγορά βιβλίων έχει αναπόφευκτα θιγεί από την οικονομική κρίση. Ο τζίρος έχει πέσει, όπως παντού άλλωστε. Το βιβλίο είναι ευαίσθητο πολιτιστικό αγαθό που δε στηρίζεται από την Πολιτεία, άλλο θέμα τεράστιο. Το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα δυστυχώς είναι κατώτερο αριθμητικά σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αναλογικά πάντοτε. Η χαμηλή φιλαναγνωσία, το γεγονός ότι ο Έλληνας δε διαβάζει, ευθύνεται για ?τα χάλια μας. Η λύση είναι ο καθένας να δώσει τον αγώνα του προκειμένου να αναβαθμίσει τον εαυτό του. Να στραφεί στην αγορά βιβλίων, όσο μπορεί, να μορφωθεί και να ανεβάσει το προσωπικό του επίπεδο.
Αν μπορούσες να γυρίσεις το χρόνο πίσω σε ποια εποχή θα ήθελες να ζούσες και γιατί;
Δύσκολη απάντηση. Δεν νομίζω ότι μπορώ να προτιμήσω μια συγκεκριμένη παρελθούσα εποχή. Αρκούμαι σε αυτή που ζω, με τα καλά της και τα στραβά της. Εκείνο που επιθυμώ είναι να τη ζω έντονα, χωρίς να αφήνω να μου ξεφεύγει τίποτε από όσα φοβερά ή θαυμαστά συμβαίνουν.
Κλείνοντας θα ήθελα να μου πεις ποιον τίτλο θα έδινες στο βιβλίο της ζωής σου;
Τίτλο στο βιβλίο της ζωής μου είναι δύσκολο να βάλω αφού αυτό συνεχίζεται, κι ελπίζω να το γράφω για πολλά χρόνια ακόμη!

Συνέντευξη: Μίλτος Γήτας




 

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΟΥ !!!



Κάποτε ένα μικρό κορίτσι καθόταν μόνο του στο πάρκο. Ολοι το προσπερνούσαν και κανείς δεν σταματούσε να δεί γιατί έμοιαζε να είναι τόσο θλιμμένο. Ντυμένο με ένα φθαρμένο ρόζ φορεματάκι, ξυπόλυτο και βρώμικο, το κορίτσι απλά καθόταν εκεί και παρακολουθουσε τους ανθρώπους που περνούσαν. Ποτέ δεν δοκίμασε να τους μιλήσει. Ποτέ δεν πρόφερε μία λέξη. Πολλοί άνθρωποι πέρασαν μπροστά της αλλά κανένας δεν σταμάτησε.

Την επόμενη μέρα η περιέργειά μου με οδήγησε πίσω στο πάρκο. Ηθελα να δω αν το μικρό κορίτσι θα ήταν ακόμα εκεί. Και ναί, ήταν εκεί, στην ίδια ακριβώς θέση όπου ήταν και την προηγούμενη μέρα και με το ίδιο λυπημένο βλέμμα. Σήμερα όμως θα έκανα το βήμα, θα πλησίαζα το μικρό κορίτσι. Εξάλλου ένα πάρκο γεμάτο κόσμο δεν είναι το κατάλληλο μέρος για να παίζει ένα μικρό παιδί ολομόναχο.

Καθώς πλησίαζα μπορούσα να δώ την πλάτη του κοριτσιού. Είχε ένα περίεργο σχήμα. Σκέφτηκα ότι αυτός ήταν ίσως ο λόγος, που οι άνθρωποι την προσπερνούσαν χωρίς να κάνουν καμμία προσπάθεια να της μιλήσουν. Οι παραμορφώσεις δεν είναι καλοδεχούμενες στην κοινωνία μας, και αυτό οδηγεί στον αποκλεισμό αυτών που είναι διαφορετικοί.

Καθώς πλησίασα, το μικρό κορίτσι χαμήλωσε ελαφρά τα μάτια για να αποφύγει το εξεταστικό βλέμμα μου. Μπορούσα τώρα να διακρίνω πιο καθαρά το σχήμα της πλάτης της. Είχε κάτι περίεργο,που έμοιαζε σαν μια παράξενη καμπούρα. Της χαμογέλασα για να της δείξω ότι όλα ήταν εντάξει. Ημουν εκεί για να την βοηθήσω, για να μιλήσουμε. Εκατσα κάτω δίπλα της και την χαιρέτησα με ένα 'γειά'.Το μικρό κορίτσι έδειξε να ξαφνιάζεται και αφού με κοίταξε έντονα στα μάτια για λίγο απάντησε 'γειά'. Της χαμογέλασα και μου χαμογέλασε κι αυτή ντροπαλά. Αρχίσαμε να μιλάμε και συνεχίσαμε μέχρι που σουρούπωσε και το πάρκο άδειασε από κόσμο. Την ρώτησα γιατί ήταν τόσο θλιμμένη.

Το μικρό κορίτσι με κοίταξε με το λυπημένο μουτράκι του και απάντησε 'γιατί είμαι διαφορετική'... 'Αυτό είναι αλήθεια' είπα εγώ χαμογελώντας.
'Το ξέρω' είπε το μικρό κορίτσι και φάνηκε να μελαγχολεί περισσότερο.
'Μικρή μου' της είπα, μου θυμίζεις έναν γλυκό και αθώο άγγελλο'. Με κοίταξε και χαμογέλασε, μετά σηκώθηκε αργά και είπε 'αλήθεια το λές;' 'Ναι, είσαι σαν ένας μικρός φύλακας άγγελλος που στάλθηκε να φυλάει τους ανθρώπους που περνούν'. Εκανε με το κεφάλι της ένα καταφατικό νεύμα και χαμογέλασε πάλι. Καθώς έκανε αυτό, άνοιξε την πλάτη του ροζ της φορέματος και από μέσα βγήκαν και απλώθηκαν δύο λευκά φτερά, 'ναι είπε, αυτό είμαι, είμαι ο δικός σου φύλακας άγγελλος'. Εμεινα άφωνος, σίγουρος πως ολα αυτά ήταν παιγνίδια της φαντασίας μου. Τότε το κορίτσι είπε 'Γιά μιά φορά σκέφτηκες κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό σου. Η αποστολή μου εδώ ολοκληρώθηκε'.

Σηκώθηκα τοτε όρθιος και είπα 'Περίμενε, γιατί κανείς δεν σταμάτησε να βοηθήσει έναν άγγελλο;'
Με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε 'Είσαι ο μόνος που μπορούσε να με δεί' και μετά εξαφανίστηκε.
Και μ' αυτό η ζωή μου άλλαξε ριζικά. Ετσι, όταν νομίζεις ότι δεν έχεις κανένα, να θυμάσαι ότι ο άγγελος σου είναι κοντά σου και σε προσέχει ΠΑΝΤΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΠΗΓΗ : Για να συγχωρείς  θέλει δύναμη......για να αγαπάς θέλει καρδιά  !!!!!






  • Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

    OI ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ............................................


    Λαθρομετανάστες, «Ξένιος Ζευς» και άλλα μυστήρια Print
    Written by Βασιλική Πιτούλη   www.vasilikipitouli.gr (Bιβλιοφάγος -blog- Πολιτικά )

    Tuesday, 07 August 2012 10:29
    Επιχείρηση σκούπα έχει εξαπολύσει η Ελληνική Αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας τις τελευταίες μέρες, και το θέμα είναι κάτι παραπάνω από καυτό. Περισσότεροι από 390 αλλοδαποί συνελήφθησαν την Κυριακή στο πλαίσιο της επιχείρησης «Ξένιος Ζευς», καθώς δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις για την παραμονή τους στη χώρα, ενώ συνολικά προσήχθησαν σε υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής 1.130 άτομα. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Δένδιας, σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ χαρακτήρισε «βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας και του κράτους» το μεταναστευτικό και απηύθυνε έκκληση συνεργασίας στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης για το ζήτημα των κέντρων κράτησης. Ο κ. Δένδιας χαρακτήρισε τη «μεταναστευτική εισβολή» ως τη μεγαλύτερη που δέχθηκε ποτέ η χώρα και απηύθυνε έκκληση στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης να συνεργαστούν, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «απειλείται η Ελλάδα και η ύπαρξή μας».
    Μήπως ξυπνήσαμε λίγο αργά; Τα στοιχεία είναι απελπιστικά: Οι λαθρομετανάστες που έχουν εισρεύσει στη χώρα μας υπολογίζονται 1.200.000! Ένα ολόκληρο, παράνομο έθνος μέσα στους κόλπους του δικού μας, του νόμιμου. Ένα έθνος ακαταμέτρητο, απειλητικό, ικανό για τα πάντα, αφού ο άνθρωπος όταν είναι σε απόγνωση, είναι το αγριότερο θηρίο. Πώς αφεθήκαμε να βρεθούμε στην κατάσταση αυτή; Το 2009, επί κυβερνήσεως ΓΑΠ, η Ελλάδα συνυπέγραψε τη συμφωνία «Δουβλίνο 2», βάσει της οποίας κάθε χώρα υποδοχής είναι υπεύθυνη για τους λαθρομετανάστες. Και σήμερα, μεσούσης μιας πρωτοφανούς για τα μεταπολεμικά χρόνια οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, η Ελλάδα βάλλεται από ένα άνευ προηγουμένου μεταναστευτικό κύμα, που εκδηλώνεται ως εισβολή λαθρομεταναστών στην πατρίδα μας. Ποια; Η Ελλάδα η λεηλατημένη από αναξιόπιστους πολιτικούς, η Ελλάδα που σύρθηκε στο ΔΝΤ, η Ελλάδα που αυτή τη στιγμή ούτε τα ίδια τα παιδιά της δε μπορεί να θρέψει. Η Ελλάδα των αυτοκτονιών και της ανεργίας. Σίγουρα δεν τα είχαν αυτά υπόψη τους οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, όταν ανακήρυτταν τον «Ξένιο Δία» προστάτη των ξένων!
    Το κοριτσάκι στην Πάρο, μόλις 15 χρονών, δέχτηκε επίθεση από ένα κτήνος λαθρομετανάστη. Βιάστηκε και βασανίστηκε απάνθρωπα. Τι περιμένουμε εμείς οι Έλληνες, οι λαθρομετανάστες να μας αγαπήσουν; Στους επικίνδυνους καιρούς που ζούμε, πολύ φοβάμαι ότι δεν υπάρχει έλεος. Το κράτος οφείλει να προστατέψει τους πολίτες, σύμφωνα με το βασικό κοινωνικό συμβόλαιο, σύμφωνα με τις κατακτήσεις των νεογέννητων εθνικών δημοκρατιών κατά την εποχή του ευρωπαϊκού διαφωτισμού. Η Ελλάδα οφείλει να προστατέψει τα παιδιά της. Κάθε συζήτηση περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών, την κρίσιμη αυτή στιγμή, που έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν (και φοβάμαι όχι ακόμη), είναι δευτερευούσης σημασίας. Πρώτα να σωθούμε εμείς, οι Έλληνες πολίτες, που βιώνουμε καταστάσεις πρωτόγνωρες. Η πολιτεία έχει καθήκον να σκύψει και να αφουγκραστεί τον κόσμο.
     

    ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ !!!

    Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

    Αυτό το 15άχρονο κορίτσι εσύ (ξέρεις «ποιός») το γύμνωσες, εσύ το βίασες, εσύ το τσάκισες...

    Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
     Ένα 15άχρονο κορίτσι χαροπαλεύει στην εντατική.
    Πως νοιώθεις (δήθεν) «Προοδευτικέ Πολυπολιτισμικέ Αμύντορα» για το «κατόρθωμά» σου;
    Βιασμένη, με τσακισμένο το κεφάλι και το κορμί της παλεύει για τη ζωή της.
    Πως νοιώθεις εγχώριε Προστάτη του αλλοδαπού Κτήνους για το έγκλημά σου;
    Είσαι αρκετά ευχαριστημένος;
    Παιδί ακόμη...κι όμως έζησε έναν τέτοιον ανομολόγητο κι ασύλληπτο εφιάλτη.
    Εσύ που επέτρεψες απερίσκεπτα σ’ αυτό το αλλοδαπό κτήνος να μπει στην χώρα και να περιφέρει την θανάσιμη ψυχική αρρώστια του, πως νοιώθεις τώρα;
    Αυτό το παιδί απλά θέλησε να κάνει το πιο αυτονόητο πράγμα στον κόσμο. Αυτό που κάθε Ελληνόπουλο έκανε άφοβα μέχρι πριν κάμποσα χρόνια σ’ αυτόν τον τόπο. Μια βόλτα. Μια απλή βόλτα στην παραλία. Όπου συνάντησε τον χειρότερο εφιάλτη της.
    Γονιέ, απλέ καθημερινέ Έλληνα Πολίτη, πως νοιώθεις τώρα για την αδιαφορία σου;
    Όταν κάποιοι σου φώναζαν ότι θα έρθει και η σειρά σου, πάρε την τύχη στα χέρια σου, κουνήσου, σφύριζες κλέφτικα. «Σιγά τώρα, σ’ εμένα θα τύχει;»...έτσι δεν έλεγες; Γιατί τάχα φοβούμαι ότι έτσι εξακολουθείς να λες και τώρα δυστυχώς;
    Ένα μικρό παιδί, ένα (ακόμη) Ελληνόπουλο δέχτηκε δολοφονική επίθεση από έναν αλλοδαπό αδίστακτο φονιά. Για ένα κινητό λέει το ανθρωποειδές. Χτυπήθηκε βάναυσα στο κεφάλι της. Ξεγυμνώθηκε. Βιάστηκε. Πετάχτηκε από ψηλά πάνω στα βράχια. Για να καλύψει το έγκλημά του, λέει. Για να μπορέσει να ξαναεγκληματίσει, υπονοεί. Τόση αξία έχει η ανθρώπινη ζωή στα μέρη του. Και μέσα στον νοσηρό αιματηρό κολασμένο ψυχικό του κόσμο επίσης. Καμία απολύτως αξία. Έτσι έμαθε, έτσι κάνει. Του είναι αδιάφορο εαν στην Ελλάδα δεν είναι επιθυμητό και αποδεκτό αυτό το «πνεύμα ζωής». Όχι. Η Ελληνική κοινωνία ΟΦΕΙΛΕΙ να ασπαστεί τα δικά του αιματηρά ήθη και έθιμα, τον «δικό του τρόπο ζωής». Έτσι λέει ο άθλιος τρόπος σκέψης, η εγκληματική φιλοσοφία ζωής στην οποία εμβαπτίστηκε στα μέρη του.
    Πως νοιώθεις Έλληνα επιχειρηματία που τόλμησες να δώσεις δουλειά σ΄αυτό το κτήνος; Που του έδωσες το περιθώριο να «λάβει θέση πυρός» (εναντίον Ελλήνων, ενάντια στα παιδιά σου, στην οικογένειά σου, στους Γέροντές σου) μέσα στην Ελληνική κοινωνία; Αδιαφορείς, έτσι; Το κέρδος σου νά’ ναι καλά. Αυτό είναι το μόνο που σε μέλλει.
    Ένα 15άχρονο κορίτσι ίσως δεν ζει αύριο. Κι αν ζήσει, δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια που ήταν πριν απ’ αυτό τον εφιάλτη που έζησε. Έχασε για πάντα την ζωή που είχε δικαίωμα να ζήσει.
    Όλοι εσείς που επιτρέψατε σ’ αυτό το αρρωστημένο κτήνος να περάσει τα σύνορα, να πάρει θέση στην Ελληνική κοινωνία και να κάνει αυτό το ανόσιο έγκλημα, πως νοιώθετε τώρα;
    Αδιαφορείτε. Είναι απλό. Κρύβεστε πίσω από την γενικότητα των (δήθεν) «προοδευτικών θεωριών» σας.
    Κάποιοι άλλοι κρύβεστε πίσω από την «γραφειοκρατία» που επιτρέπει τον πλουτισμό σας αρκεί να κάνετε τα «στραβά μάτια».
    Κάποιοι άλλοι ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ να «σταθείτε άπραγοι» πίσω από το τετριμμένο «εγώ διαταγές εκτελώ, δεν ξέρω τίποτα. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν ασκώ πολιτική»....
    Κάποιοι άλλοι «ιθύνοντες» κρύβεστε πίσω από την ασφάλεια των «φρουρών» σας. Αυτούς που πληρώνετε με την βαριά φορολόγηση της φτωχολογιάς.
    Μερικοί, ίσως – ενώ κάποιοι άλλοι τον συνέλαβαν για άλλη παράβαση – φροντίσατε να τον αφήσετε «ελεύθερο». Για να «ξαναεγκληματίσει». Και μάλιστα σε «χειρότερο βαθμό» από την πρώτη φορά. Γιατί το «ατιμώρητο έγκλημα» αναπόφευκτα «εκεί οδηγεί». Στο «χειρότερο έγκλημα». Κι αν όχι αυτό το συγκεκριμένο κτήνος, κάποιον άλλο σίγουρα. Όπως εκείνο το άλλο ανθρωποειδές, ο Γεωργιανός που κατέσφαξε την άμοιρη γυναίκα μέσα στο σπίτι της πριν λίγες ημέρες.
    Τον είχατε στα χέρια σας και τον ΑΦΗΣΑΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ!
    Κάνατε τουλάχιστον, όλοι εσείς οι «υπεύθυνοι» (Πολιτικής, Κοινωνίας, Πολιτείας) τον κόπο να σκεφτείτε ότι αύριο ίσως τύχει στο δικό σας παιδί αυτός ο εφιάλτης; Ή μήπως ο «μηχανιστικός καλορυθμισμένος εγκέφαλός σας το θεωρεί ως απαγορευμένη διαδικασία σκέψης» κάτι τέτοιο;
    Μάλλον όχι. Αρνείστε να το σκεφτείτε και μόνο. Αλλιώς θα βλέπαμε δημόσια πράξεις μετανοίας σας. Πράξεις «διορθωτικές». Αλλαγή της πολιτικής σας και της καθημερινής πρακτικής σας.
    Όχι. Τίποτα δεν άλλαξε στον «προσαρμοσμένο» politically correct νοητικό μικρόκοσμό σας.
    Το βλέπουμε στο διαδίκτυο. Στα ΜΜΕ. Στις ημερίδες και τις «εκδηλώσεις» σας Πολιτικοί «Προστάτες του Πολυπολιτισμού και της εγκληματικότητας των λαθρομεταναστών». Παντού.
    Οι οπαδοί σας  αναμασούν διαρκώς την ίδια καραμέλα. «Θα μπορούσε να ήταν Έλληνας ο εγκληματίας. Δεν έχει καμία σημασία που είναι αλλοδαπός».
     Αδιαφορείτε επιδεικτικά για τις στατιστικές «πατρότητας/εθνικότητας του ωμού εγκλήματος». Και που δείχνουν ΕΠΙΜΟΝΑ και ΞΕΚΑΘΑΡΑ τους λαθρομετανάστες.
    Είστε «ανεπίδεκτοι» συνειδητοποίησης του εγκλήματος που συντελείται. Είστε άκρως επικίνδυνοι πλέον. Για την ίδια τη ζωή του Ελληνικού λαού.
    Αυτοχριστήκατε προστάτες αυτών των αλλοδαπών αποκτηνωμένων ανθρωποειδών. Και όχι μόνον αρνείστε να δείτε το έγκλημά σας αλλά τολμάτε να συνεχίζετε να καλείτε ακόμη περισσότερους αποκτηνωμένους λαθρομετανάστες να έρθουν και να περιφέρουν την φονική ψυχική αρρώστια τους στον τόπο μας.
    Είστε άκρως επικίνδυνοι για την Εθνική Ασφάλεια πλέον με την πολιτική σας στάση και συμπεριφορά.
    Τελείτε έγκλημα κατά του Ελληνικού Λαού. Έγκλημα επίμονο και διαρκείας. Έγκλημα «κατά συρροήν». Εν πλήρη γνώση σας.
    Το ίδιο και οι Πολιτειακοί Παράγοντες που σας επικροτούν και σας στηρίζουν.
    Το ίδιο και τα ΜΜΕ που σας προσφέρουν αφειδώς την στήριξή τους.
    Το ίδιο και ο «πανταχόθεν κυρίαρχος (δήθεν) προοδευτικός» καλλιτεχνικός χώρος που φροντίζει διαρκώς να καλύπτει το έγκλημά σας και να ωραιοποιεί την εικόνα σας προς τον «θεατή/δέκτη της αντεθνικής προπαγάνδας σας».
    Εσείς τοποθετήσατε εκείνο το κτηνώδες ανθρωποειδές μέσα στην Ελληνική κοινωνία απέναντι από το ανήλικο θύμα του.
    Εσείς της δώσατε το θανάσιμο χτύπημα.
    Εσείς της λυώσατε το κεφάλι χτυπώντας το αλύπητα.
    Εσείς την ξεγυμνώσατε.
    Εσείς βιάσατε αυτό το παιδί.
    Εσείς το πετάξατε αδίστακτα να τσακιστεί πάνω στα βράχια.
    Είναι το παιδί σου....
    έχει όνομα αυτό το παιδί...δεν είναι ένας απλός αριθμός στις στατιστικές σου όπως θα ήθελες...όπως θα προσπαθήσεις και πάλι να το μετατρέψεις....λέγεται ΜΥΡΤΩ...να το θυμάσαι αυτό...λέγεται ΜΥΡΤΩ και είναι το ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ....
    Κι όμως το ξεγύμνωσες...το βίασες....του τσάκισες το κεφάλι...αδίστακτα...αδιάφορα....
    Και θα επωμιστείς τις συνέπειες. Τα επίχειρα των βδελυρών πράξεών σου.
    Σύντομα.
    Πόσους φόνους, πόσα βιασμένα παιδιά, πόσους σφαγμένους γέροντες πιστεύεις ότι θ’ αντέξει αυτή η υπνωτισμένη από την προπαγάνδα σου Ελληνική κοινωνία;
    Σύντομα.
    Σύντομα αυτή η κοιμισμένη κοινωνία θ’ αντιληφθεί τι της κάνεις τόσα χρόνια,  θα σηκωθεί και θα σε πατήσει κάτω σαν το φίδι που πήγε ύπουλα για μια φορά ακόμη να δαγκώσει, αλλά έγινε αντιληπτό.

    Σύντομα εγκληματία...

    Έλληνα (;) εγκληματία πολιτικέ υποστηρικτή των Φονιάδων του Λαού σου....
    Γιώργος Ανεστόπουλος

    Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

    ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΤΑΒΙ !!!!!!!!!!!!!


    Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από
    το κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.
    Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας:
    "Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κο
    υτάβι";
    Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν από 300 έως 500 δολάρια.
    ...Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε: "
    Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρ
    ια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια";
    Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.
    Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια.
    Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα
    άλλα κουταβάκια.
    Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει";
    Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο
    γοφό και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.
    Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα:
    "θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.
    Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό
    κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω"...
    Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το
    κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.
    Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: " το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά
    δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου
    όπως τα άλλα σκυλιά...".
    Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να
    ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό
    σίδερο.
    "Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του...
    επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...".
    Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει.
    Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: "εύχομαι... όλα τα
    κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα"...

    Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά, σε δέχεται
    και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους

    Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
    Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

     
    Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | 100 Web Hosting