ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΣ ..... ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Oταν μία μέρα έλυνα ενα σταυρόλεξο συνάντησα την ερώτηση " πτώση των αξιών ; " , δυσκολευτηκα να την βρώ την λέξη , αλλά τελικά βρέθηκε απο τις υπόλοιπες λέξεις
" ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΣ " .
Μέχρι εκείνη την ημέρα δεν την γνώριζα την λέξη , ούτε την είχα ακούσει .
Δεν ήξερα την λέξη , αλλά ζούσα και ζώ στην "ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ " , κάθε μέρα , κάθε ώρα
και κάθε λεπτό .
Οποιός σήμερα πιστεύει σε αρχές και αξίες θεωρείται , αν μη τι άλλο , " γραφικός " .
Την ιστορία μας προσπαθούν να την " αλλάξουν " για να είμαστε αγαπημένοι με τους γείτονες.
 Το θέμα των " ΑΞΙΩΝ " και των συνθηκών που επικρατούσαν , μερικα χρόνια πριν
μας αναλύει ο Φ.Κρανιδιώτης σε άρθρο του με τον τίτλο :

<< ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΙΝ >>

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Οι δημόσιοι χώροι αντανακλούν το δημόσιο ήθος. Οι λεηλατημένες πλατείες με τα σπασμένα παγκάκια, τα ρημαγμένα συντριβάνια, τα σκουπίδια στις νησίδες και στα παρτέρια, η «τέχνη» των γκράφιτι στους τοίχους, τα βανδαλισμένα αγάλματα των ηρώων μας, είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας που έχτισαν σχεδόν 40 χρόνια μαϊμού «αριστεροφροσύνης».
Το «Τουβλοποιείον η Αννούλα», που παριστάνει την Παιδεία, Δια Βίου Μάθηση και Δυο Αυγά Τουρκίας πλησιάζει στο απόγειο της απόδοσης. Πλέον με 6 μπαίνεις στα ΤΕΙ και με 8 σε ΑΕΙ. Κάτω από την βάση εννοείται. Μπορεί να είσαι “δυσλεκτικός” μαλάκας, να μην μπορείς να βρεις την πόλη σου στο χάρτη, να έχεις εθνική συνείδηση μετέωρου μπαμπουΐνου αλλά, όσο κι αστροπέλεκας να ‘σαι, το «Τουβλοποιείον η Αννούλα» θα σε στοιβάξει σε κάποια ανώτατη σχολή.
Δεν φταίει βέβαια μόνον η Αννούλα. Πήρε δεκαετίες ο άθλος του αφελληνισμού, της ασυδοσίας, της κατάλυσης κάθε έννοιας πειθαρχίας και ελέγχου.
Δεν πήγα ποτέ σε σχολείο που να ‘χε κεντρική θέρμανση. 6^ο Δημοτικό Κορυδαλλού, Γυμνάσιο Αρρένων και 1^ο Λύκειο Κορυδαλλού, μια ζωή το «δαγκώναμε». Οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές μας ήταν κακά αμειβόμενοι και δίδασκαν σε γκρίζα κτίρια, με ανύπαρκτες υποδομές και μικρά τσιμεντένια προαύλια. Στο δε Γυμνάσιο ήμασταν 40 ματσουλαραίοι σε κάθε τμήμα. Πάντως μάθαμε ελληνικά της προκοπής, γεωγραφία, Ιστορία, στοιχειώδη μαθηματικά. Πήραμε μια ιδέα από τον Ελληνικό Τρόπο, μάθαμε πέντε πράγματα για την χώρα μας, τον Λαό μας, την Ιστορία του και για τις άλλες χώρες και τους άλλους λαούς. Μάθαμε το βασικό εργαλείο του πολιτισμού, της δημοκρατίας, της ελευθερίας: την ελληνική γλώσσα και πάνω απ’ όλα μάθαμε το αυτονόητο: ν’ αγαπάμε την ΠΑΤΡΙΔΑ . Γιατί άραγε;
Γιατί υπήρχε στοιχειώδες σύστημα ελέγχου κι αξιολόγησης. Οι διδάσκοντες έτρεμαν τον Επιθεωρητή και την έκθεση του. Θεωρήθηκε «αυταρχικό» σύστημα κι αφού τον βάφτισαν «σύμβουλο» νομίζω, μετά τον εξέλεγαν, όπως και τους Διευθυντές, και στο τέλος τον κατήργησαν κι ησύχασαν. Σήμερα λοιπόν κανείς δεν ελέγχει κανέναν, κανείς δεν αξιολογεί κανέναν. Μπορείς να παράγεις στρατιές από αναλφάβητους, που η κατάργηση της βάσης θα τους επιτρέψει να γίνουν και …φοιτητές και κανείς δεν θα σου πει τίποτε.
Οι ωρυόμενοι για τα φράγκα συνδικάλες δεν αισθάνονται την ελάχιστη ντροπή για την κατάντια της αφελληνισμένης αναλφάβητης παιδείας που δίνουν στα παιδιά των Ελλήνων. Οι αριστεριστές κι οι ρηγάδες που κοροϊδεύαμε στα αμφιθέατρα κατά κύματα αποφοίτησαν και διορίστηκαν. Φτυαρίζουν άμμο στο Τουβλοποιείο. Σίγουρα υπάρχουν κι εξαιρέσεις, ωραίοι Έλληνες που ‘χουν το χάρισμα του Δάσκαλου στο αίμα τους. Θυμάμαι τον φιλόλογο Στεφανίδη στον Κορυδαλλό, τον μαγικό Ανδρέα Μπελεζίνη, αυτός βέβαια φροντιστής, που χάραξε τις ψυχές στρατιών και γενεών αποφοίτων του Κλασσικού.
Οι πολλοί όμως; Που είναι οι διαμαρτυρίες τους για τον αφελληνισμό της Παιδείας, για την στροφή στις «δεξιότητες»; Τι πάει να πει αυτή η μαλακία; Αδειάζουν στην κοινωνία μουνουχισμένα ανδράποδα, έτοιμα για την πρέζα και την εκμετάλλευση και κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια.
Μην μου πείτε για τις αμοιβές τους.
Ο Γεώργιος Ζωγράφος, ο αυστηρός Πατριώτης και Δημοκράτης δάσκαλος μου στην 5^η και 6^η δημοτικού, που του χρωστάμε όλοι και όλες που περάσαμε από τα χέρια του ισόβια ευγνωμοσύνη, έπαιρνε τρεις κι εξήντα αλλά όχι μόνο έβγαλε καλούς Έλληνες αλλά είχε αξιοπρέπεια για να δώσει και ρέστα σε άλλους. Γεια σου Κύριε, όπου και να ΄σαι. Θα ΄πρεπε οι παλιοί σου μαθητές να σε πάρουμε μια τιμητική βόλτα στους ώμους και να γκρεμίσουμε το τείχος της καφροσύνης τους για να διαβείς. Να φορέσεις εκείνο το γκρι σακκάκι σου με τα πετσιά στους αγκώνες και να μας πεις πάλι για τον Ηρωϊκό Τρόπο και την Φιλοτιμία, να τα πεις και σ’ αυτά τα βώδια με το βρώμικο μάτι, που θέλουν λέει ν’ αντιγράψουν τώρα το μοντέλο της …Πορτογαλίας. Θου κύριε…
Το θέμα είναι απλό, αδέρφια.
 Σύστημα που ανταμείβει τους κακούς και τιμωρεί τους καλούς, σύστημα όπου κανείς δεν ελέγχει και δεν αξιολογεί κανέναν, σύστημα που δεν εμποτίζει την νεολαία με Γνώσεις και δεν της δίνει εθνικό μπούσουλα κι Ιδεολογία, παράγει βάνδαλους, αφασιακούς αναλφάβητους, «επιστήμονες» του 8 κάτω από τη βάση, που θα μπουν και θα βγουν στα Πανεπιστήμια της αριστερίστικης Χούντας, του νεποτισμού και της μικροκομματικής συναλλαγής, του «ασύλου» για κάθε φασιστοειδές κι εγκληματία.
«Απαγορεύεται το πτύειν» έγραφε κάποτε μέσα στα αστικά λεωφορεία και στα καφενεία. Όσοι περάσαμε τα 40 το θυμόμαστε. Ναι, οι Έλληνες κάποτε έφτυναν στο δάπεδο των λεωφορείων και στο πάτωμα των καφενείων. Σιγά – σιγά το κόψανε. Σήμερα η «παιδεία» της ανακυκλωμένης αριστεροφροσύνης τους μαθαίνει να φτύνουν τα ίδια τους τα μούτρα, τους τάφους των προγόνων τους, όταν δεν κυνηγά την Χαρά Νικοπούλου και δεν κάνει πλάτες στους θηλυκούς αγκιτάτορες των Σκοπιανών παλαιοναζί και των τούρκων ισλαμοφασιστών.
Νομίζετε τυχαία έφυγε το «Εθνικής»;

This entry was posted in Επισημαίνουμε, Πρώτη Σελίδα. Bookmark the permalink.

Read more »

Αμβρακικός κόλπος

Από τη Βικιπαίδεια,

Ο Αμβρακικός κόλπος, από το διαστημικό λεωφορείο, Νοέμβριος 2004

Ο Αμβρακικός κόλπος είναι ένας από τους μεγαλύτερους κλειστούς κόλπους της Ελλάδας. Η είσοδος του κόλπου είναι στο στενό πέρασμα μεταξύ του Ακτίου (από την πλευρά της Αιτωλοακαρνανίας) και της Πρέβεζας. Ο κόλπος πήρε το όνομά του από την αρχαία Αμβρακία, πόλη κτισμένη στον ποταμό Άραχθο, στη θέση της σημερινής Άρτας.
Στον κόλπο χύνουν τα νερά τους οι ποταμοί Λούρος και Άραχθος. Στον μυχό του Αμβρακικού είναι κτισμένη η Αμφιλοχία. Κοντά στην Αμφιλοχία είναι το ακρωτήρι του Αγίου Γεωργίου, όπου λειτουργεί φάρος. Η Βόνιτσα είναι επίσης μια άλλη σημαντική κωμόπολη στην πλευρά του δρόμου από Αμφιλοχία προς Πρέβεζα και Λευκάδα.
Στην είσοδο του κόλπου κατασκευάστηκε και δόθηκε στη κυκλοφορία το 2002 υποθαλάσσια σήραγγα που συνδέει το Άκτιο με την Πρέβεζα ^[1].
Στον κόλπο και ιδιαίτερα στον λιμένα της Αμφιλοχίας παρουσιάζεται κατά τους θερινούς μήνες (ιδιαίτερα τον Αύγουστο) το φαινόμενο φωσφορισμού της θάλασσας, το οποίο οφείλεται σε συσσώρευση μικροοργανισμών (πλαγκτού)

«Ο Αμβρακικός, μας αφορά όλους»

Η προοπτική δημιουργίας ενός συνολικού σχεδίου αντιμετώπισης των προβλημάτων του Αμβρακικού, ήταν το κεντρικό θέμα στην ημερίδα που οργάνωσε πριν λίγες μέρες στη Βόνιτσα η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Νίκη Φούντα
Αναλυτικά, με πρωτοβουλία της κας Νίκης Φούντα, Βουλευτού της Δημοκρατικής Αριστεράς και Υπεύθυνης του Τομέα Περιβάλλοντος, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 3-11-2012 στο δημαρχιακό κατάστημα του Δήμου Βόνιτσας ημερίδα με θέμα «Αμβρακικός: Διάσωση και Αναγέννηση, το στοίχημα με το χτες και το αύριο», με συντονιστή τον Δημοσιογράφο κ. Αντώνη Αλαφογιώργο.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Υπουργείου ΠΕΚΑ, περιφερειακών και τοπικών ιθυνόντων, αρμόδιων φορέων, παραγωγών/αλιέων και πολιτών που  ζουν στον κόλπο του Αμβρακικού και αναζητήθηκε μέσα από έναν ανοιχτό και γόνιμο διάλογο η συγκρότηση ενός συνολικού σχεδίου αντιμετώπισης των προβλημάτων του Αμβρακικού.
Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό του ο Δήμαρχος Βόνιτσας κ.  Σολδάτος, ο οποίος συνεχάρη τη Βουλευτή για την πρωτοβουλία της.
Το λόγο εν συνεχεία έλαβε η εκπρόσωπος του Υπουργείου ΠΕΚΑ κα Γκίνη, η οποία παρουσίασε το Σχέδιο Διαχείρισης Υδατικών Πόρων για το Υδατικό Διαμέρισμα Δυτικής Στερεάς Ελλάδας καθώς και την κατάσταση επιφανειακών και υπόγειων υδάτων του Υδατικού Διαμερίσματος Ηπείρου, η οποία κατόπιν αναφέρθηκε σε βασικά μέτρα προστασίας των υδάτων με την απαρέγκλιτη εφαρμογή της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας. Ακολούθησε η εισήγηση του κ. Μπαρέλλου, εκπρόσωπου  του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού, ο οποίος επεσήμανε με τη σειρά του την μεγάλη οικολογική καταστροφή που προκαλούν στον Κόλπο τα κτηνοτροφικά και βιομηχανικά απόβλητα, αναφέρθηκε στην αδυναμία του Φορέα να προβεί σε ελέγχους ελλείψει αντίστοιχης κατοχυρωμένης από το Κράτος αρμοδιότητας και τόνισε ότι το μέλλον του Αμβρακικού εξαρτάται από τη βούληση όλων να προστατεύσουν την περιοχή. O Περιβαλλοντολόγος κος Σελιμάς εισηγήθηκε τη δυνατότητα βιώσιμης ανάπτυξης του Αμβρακικού Κόλπου μέσα από το διοικητικό συντονισμό Δήμων και Περιφερειών, ενώ ο κ. Ζήσης εκπρόσωπος των Αλιέων σημείωσε ότι παρά την καταστροφή του Αμβρακικού η κατάσταση μπορεί να αναστραφεί, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «ο Αμβρακικός δεν έχει πεθάνει».
Ο κ Γιάννης Γιαμάς, πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Πρέβεζας, τόνισε την σπουδαιότητα της ημερίδας και ότι τέτοιες συναντήσεις πρέπει να πραγματοποιούνται σε τακτικά χρονικά διαστήματα, να γίνεται καταγραφή των προβλημάτων, συνεχής παρακολούθηση αυτών με σκοπό την εξεύρεση λύσεων, ενώ προχώρησε σε  πρόταση συνεργασίας προς τον Δήμο Ακτίου-Βόνιτσας για την αντιμετώπιση της παράνομης αλιείας. Ο Σύλλογος Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού περιέγραψε γλαφυρά την καταστροφή που έχει πραγματοποιηθεί τα τελευταία δέκα χρόνια, καταθέτοντας δελτίο τύπου  και παραθέτοντας τις προτάσεις του.
Κατά το δεύτερο μέρος της ημερίδας το λόγο έλαβαν οι κ. Ιωάννου, Αντιπεριφερειάρχης Πρεβέζης, ο κ. Ψαθάς, Αντιπεριφερειάρχης Άρτας, ο κ. Κοιμήσης, Δήμαρχος Αμφιλοχίας, ο κ. Μοσχολιός, Δήμαρχος Αγρινίου και Πρόεδρος ΠΕΔ Δυτικής Ελλάδα και ο κ. Κλάπας, Περιφερειακός Σύμβουλος Αποκεντρωμένης Διοίκησης, οι οποίοι παρέθεσαν με τη σειρά τους τις θέσεις τους για τα προβλήματα του Αμβρακικού.
Εν συνεχεία, ακολούθησε διάλογος μεταξύ των παρισταμένων, όπου όλοι οι συμμετέχοντες κατέληξαν στην κοινή διαπίστωση της  ανάγκης θέσπισης ενιαίου μοντέλου διαχείρισης του Αμβρακικού, με ορισμό ευρύτερης ζώνης επιρροής και ελέγχου, καθώς και μια νέα δομή διακυβέρνησης με ευέλικτες μορφές διοίκησης για την προστασία και την ανάπτυξη του Αμβρακικού.
Ο κ. Αλαφογιώργος, δημοσιογράφος και συντονιστής της ημερίδας πρότεινε σαν πρώτο βήμα την δημιουργία ενός διαδικτυακού τόπου όπου θα μπορεί ο καθένας να επισημαίνει τα προβλήματα και να καταθέτει τις προτάσεις του, πρόταση που έγινε δεκτή από όλους. Ο κ.Μπαρέλλος προθυμοποιήθηκε να αναλάβει ο Φορέας Διαχείρισης την πραγματοποίησή του site και σε λίγες μέρες αναμένεται η ανάρτησή του.
Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με τις ευχαριστίες από τη Βουλευτή κα Νίκη Φούντα προς τους συμμετέχοντες για την παρουσία τους και τη συμβολή τους στην επιτυχία της εκδήλωσης σημειώνοντας ότι ο Αμβρακικός είναι ένα θέμα που αφορά όλους και ότι όλοι έχουμε ευθύνες για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Επεσήμανε ότι η ημερίδα αυτή πραγματοποιήθηκε έχοντας πρωταρχικό στόχο να καταθέσει ο καθένας, από τη δική του οπτική γωνία, τα προβλήματα του Αμβρακικού ώστε να υπάρξει σύνθεση προτάσεων και κυρίως λύσεων.
 Το συνολικό αυτό σχέδιο αντιμετώπισης της περιμέτρου του Αμβρακικού να δώσει το έναυσμα για την πραγματοποίηση νέας ημερίδας τον Μάρτιο, με πιθανή ημερομηνία την 23η Μαρτίου, επομένη της Παγκόσμιας Ημέρας Υδάτων στην Κορωνησία.  Εκεί θα γίνει η παρουσίασή του με τη συμμετοχή της Κεντρικής Ηγεσίας, Ευρωβουλευτών και Εκπροσώπων κομμάτων. Η κα Φούντα δήλωσε χαρακτηριστικά  ότι «Σε πολύ δύσκολους καιρούς αποτελεί καθήκον μας να ασχολούμαστε με τα προβλήματα του Τόπου μας, με την καθημερινότητα των Πολιτών και να μην θεωρούμε την Προστασία του Περιβάλλοντος πολυτέλεια. Γιατί το Περιβάλλον μας σημαίνει Δημόσια Υγεία, σημαίνει Ποιότητα Ζωής, σημαίνει Πολιτισμός, αλλά κυρίως σημαίνει Παράδοση ενός καλύτερου Αύριο για τις επόμενες γενιές.  Στόχος μου είναι να ξαναγίνει ο Αμβρακικός "ευλογημένος Τόπος", όπως όλοι τον αποκαλούσαν».

ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ  ΚΟΛΠΟΣ -ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΡΟΔΙΑΣ

 ΠΗΓΗ : AGRINIO PRESS

inS

Read more »

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ !!!

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Αυτό το 15άχρονο κορίτσι εσύ (ξέρεις «ποιός») το γύμνωσες, εσύ το βίασες, εσύ το τσάκισες...

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

 Ένα 15άχρονο κορίτσι χαροπαλεύει στην εντατική.

Πως νοιώθεις (δήθεν) «Προοδευτικέ Πολυπολιτισμικέ Αμύντορα» για το «κατόρθωμά» σου;

Βιασμένη, με τσακισμένο το κεφάλι και το κορμί της παλεύει για τη ζωή της.

Πως νοιώθεις εγχώριε Προστάτη του αλλοδαπού Κτήνους για το έγκλημά σου;

Είσαι αρκετά ευχαριστημένος;

Παιδί ακόμη...κι όμως έζησε έναν τέτοιον ανομολόγητο κι ασύλληπτο εφιάλτη.

Εσύ που επέτρεψες απερίσκεπτα σ’ αυτό το αλλοδαπό κτήνος να μπει στην χώρα και να περιφέρει την θανάσιμη ψυχική αρρώστια του, πως νοιώθεις τώρα;

Αυτό το παιδί απλά θέλησε να κάνει το πιο αυτονόητο πράγμα στον κόσμο. Αυτό που κάθε Ελληνόπουλο έκανε άφοβα μέχρι πριν κάμποσα χρόνια σ’ αυτόν τον τόπο. Μια βόλτα. Μια απλή βόλτα στην παραλία. Όπου συνάντησε τον χειρότερο εφιάλτη της.

Γονιέ, απλέ καθημερινέ Έλληνα Πολίτη, πως νοιώθεις τώρα για την αδιαφορία σου;

Όταν κάποιοι σου φώναζαν ότι θα έρθει και η σειρά σου, πάρε την τύχη στα χέρια σου, κουνήσου, σφύριζες κλέφτικα. «Σιγά τώρα, σ’ εμένα θα τύχει;»...έτσι δεν έλεγες; Γιατί τάχα φοβούμαι ότι έτσι εξακολουθείς να λες και τώρα δυστυχώς;

Ένα μικρό παιδί, ένα (ακόμη) Ελληνόπουλο δέχτηκε δολοφονική επίθεση από έναν αλλοδαπό αδίστακτο φονιά. Για ένα κινητό λέει το ανθρωποειδές. Χτυπήθηκε βάναυσα στο κεφάλι της. Ξεγυμνώθηκε. Βιάστηκε. Πετάχτηκε από ψηλά πάνω στα βράχια. Για να καλύψει το έγκλημά του, λέει. Για να μπορέσει να ξαναεγκληματίσει, υπονοεί. Τόση αξία έχει η ανθρώπινη ζωή στα μέρη του. Και μέσα στον νοσηρό αιματηρό κολασμένο ψυχικό του κόσμο επίσης. Καμία απολύτως αξία. Έτσι έμαθε, έτσι κάνει. Του είναι αδιάφορο εαν στην Ελλάδα δεν είναι επιθυμητό και αποδεκτό αυτό το «πνεύμα ζωής». Όχι. Η Ελληνική κοινωνία ΟΦΕΙΛΕΙ να ασπαστεί τα δικά του αιματηρά ήθη και έθιμα, τον «δικό του τρόπο ζωής». Έτσι λέει ο άθλιος τρόπος σκέψης, η εγκληματική φιλοσοφία ζωής στην οποία εμβαπτίστηκε στα μέρη του.

Πως νοιώθεις Έλληνα επιχειρηματία που τόλμησες να δώσεις δουλειά σ΄αυτό το κτήνος; Που του έδωσες το περιθώριο να «λάβει θέση πυρός» (εναντίον Ελλήνων, ενάντια στα παιδιά σου, στην οικογένειά σου, στους Γέροντές σου) μέσα στην Ελληνική κοινωνία; Αδιαφορείς, έτσι; Το κέρδος σου νά’ ναι καλά. Αυτό είναι το μόνο που σε μέλλει.

Ένα 15άχρονο κορίτσι ίσως δεν ζει αύριο. Κι αν ζήσει, δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια που ήταν πριν απ’ αυτό τον εφιάλτη που έζησε. Έχασε για πάντα την ζωή που είχε δικαίωμα να ζήσει.

Όλοι εσείς που επιτρέψατε σ’ αυτό το αρρωστημένο κτήνος να περάσει τα σύνορα, να πάρει θέση στην Ελληνική κοινωνία και να κάνει αυτό το ανόσιο έγκλημα, πως νοιώθετε τώρα;

Αδιαφορείτε. Είναι απλό. Κρύβεστε πίσω από την γενικότητα των (δήθεν) «προοδευτικών θεωριών» σας.

Κάποιοι άλλοι κρύβεστε πίσω από την «γραφειοκρατία» που επιτρέπει τον πλουτισμό σας αρκεί να κάνετε τα «στραβά μάτια».

Κάποιοι άλλοι ΕΠΙΛΕΓΕΤΕ να «σταθείτε άπραγοι» πίσω από το τετριμμένο «εγώ διαταγές εκτελώ, δεν ξέρω τίποτα. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν ασκώ πολιτική»....

Κάποιοι άλλοι «ιθύνοντες» κρύβεστε πίσω από την ασφάλεια των «φρουρών» σας. Αυτούς που πληρώνετε με την βαριά φορολόγηση της φτωχολογιάς.

Μερικοί, ίσως – ενώ κάποιοι άλλοι τον συνέλαβαν για άλλη παράβαση – φροντίσατε να τον αφήσετε «ελεύθερο». Για να «ξαναεγκληματίσει». Και μάλιστα σε «χειρότερο βαθμό» από την πρώτη φορά. Γιατί το «ατιμώρητο έγκλημα» αναπόφευκτα «εκεί οδηγεί». Στο «χειρότερο έγκλημα». Κι αν όχι αυτό το συγκεκριμένο κτήνος, κάποιον άλλο σίγουρα. Όπως εκείνο το άλλο ανθρωποειδές, ο Γεωργιανός που κατέσφαξε την άμοιρη γυναίκα μέσα στο σπίτι της πριν λίγες ημέρες.

Τον είχατε στα χέρια σας και τον ΑΦΗΣΑΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ!

Κάνατε τουλάχιστον, όλοι εσείς οι «υπεύθυνοι» (Πολιτικής, Κοινωνίας, Πολιτείας) τον κόπο να σκεφτείτε ότι αύριο ίσως τύχει στο δικό σας παιδί αυτός ο εφιάλτης; Ή μήπως ο «μηχανιστικός καλορυθμισμένος εγκέφαλός σας το θεωρεί ως απαγορευμένη διαδικασία σκέψης» κάτι τέτοιο;

Μάλλον όχι. Αρνείστε να το σκεφτείτε και μόνο. Αλλιώς θα βλέπαμε δημόσια πράξεις μετανοίας σας. Πράξεις «διορθωτικές». Αλλαγή της πολιτικής σας και της καθημερινής πρακτικής σας.

Όχι. Τίποτα δεν άλλαξε στον «προσαρμοσμένο» politically correct νοητικό μικρόκοσμό σας.

Το βλέπουμε στο διαδίκτυο. Στα ΜΜΕ. Στις ημερίδες και τις «εκδηλώσεις» σας Πολιτικοί «Προστάτες του Πολυπολιτισμού και της εγκληματικότητας των λαθρομεταναστών». Παντού.

Οι οπαδοί σας  αναμασούν διαρκώς την ίδια καραμέλα. «Θα μπορούσε να ήταν Έλληνας ο εγκληματίας. Δεν έχει καμία σημασία που είναι αλλοδαπός».

 Αδιαφορείτε επιδεικτικά για τις στατιστικές «πατρότητας/εθνικότητας του ωμού εγκλήματος». Και που δείχνουν ΕΠΙΜΟΝΑ και ΞΕΚΑΘΑΡΑ τους λαθρομετανάστες.

Είστε «ανεπίδεκτοι» συνειδητοποίησης του εγκλήματος που συντελείται. Είστε άκρως επικίνδυνοι πλέον. Για την ίδια τη ζωή του Ελληνικού λαού.

Αυτοχριστήκατε προστάτες αυτών των αλλοδαπών αποκτηνωμένων ανθρωποειδών. Και όχι μόνον αρνείστε να δείτε το έγκλημά σας αλλά τολμάτε να συνεχίζετε να καλείτε ακόμη περισσότερους αποκτηνωμένους λαθρομετανάστες να έρθουν και να περιφέρουν την φονική ψυχική αρρώστια τους στον τόπο μας.

Είστε άκρως επικίνδυνοι για την Εθνική Ασφάλεια πλέον με την πολιτική σας στάση και συμπεριφορά.

Τελείτε έγκλημα κατά του Ελληνικού Λαού. Έγκλημα επίμονο και διαρκείας. Έγκλημα «κατά συρροήν». Εν πλήρη γνώση σας.

Το ίδιο και οι Πολιτειακοί Παράγοντες που σας επικροτούν και σας στηρίζουν.

Το ίδιο και τα ΜΜΕ που σας προσφέρουν αφειδώς την στήριξή τους.

Το ίδιο και ο «πανταχόθεν κυρίαρχος (δήθεν) προοδευτικός» καλλιτεχνικός χώρος που φροντίζει διαρκώς να καλύπτει το έγκλημά σας και να ωραιοποιεί την εικόνα σας προς τον «θεατή/δέκτη της αντεθνικής προπαγάνδας σας».

Εσείς τοποθετήσατε εκείνο το κτηνώδες ανθρωποειδές μέσα στην Ελληνική κοινωνία απέναντι από το ανήλικο θύμα του.

Εσείς της δώσατε το θανάσιμο χτύπημα.

Εσείς της λυώσατε το κεφάλι χτυπώντας το αλύπητα.

Εσείς την ξεγυμνώσατε.

Εσείς βιάσατε αυτό το παιδί.

Εσείς το πετάξατε αδίστακτα να τσακιστεί πάνω στα βράχια.

Είναι το παιδί σου....

έχει όνομα αυτό το παιδί...δεν είναι ένας απλός αριθμός στις στατιστικές σου όπως θα ήθελες...όπως θα προσπαθήσεις και πάλι να το μετατρέψεις....λέγεται ΜΥΡΤΩ...να το θυμάσαι αυτό...λέγεται ΜΥΡΤΩ και είναι το ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ....

Κι όμως το ξεγύμνωσες...το βίασες....του τσάκισες το κεφάλι...αδίστακτα...αδιάφορα....

Και θα επωμιστείς τις συνέπειες. Τα επίχειρα των βδελυρών πράξεών σου.

Σύντομα.

Πόσους φόνους, πόσα βιασμένα παιδιά, πόσους σφαγμένους γέροντες πιστεύεις ότι θ’ αντέξει αυτή η υπνωτισμένη από την προπαγάνδα σου Ελληνική κοινωνία;

Σύντομα.

Σύντομα αυτή η κοιμισμένη κοινωνία θ’ αντιληφθεί τι της κάνεις τόσα χρόνια,  θα σηκωθεί και θα σε πατήσει κάτω σαν το φίδι που πήγε ύπουλα για μια φορά ακόμη να δαγκώσει, αλλά έγινε αντιληπτό.

Σύντομα εγκληματία...

Έλληνα (;) εγκληματία πολιτικέ υποστηρικτή των Φονιάδων του Λαού σου....

Γιώργος Ανεστόπουλος

• 
  

Read more »

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΤΑΒΙ !!!!!!!!!!!!!

Ένας ιδιοκτήτης pet-shop στην Αυστρία, είχε αναρτήσει μια πινακίδα έξω από
το κατάστημα του, που έγραφε: ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΟΥΤΑΒΙΑ.
Ένα μικρό αγόρι είδε την πινακίδα και μπήκε στο κατάστημα ρωτώντας:
"Πόσα χρήματα θέλετε για να μου δώσετε ένα κο
υτάβι";

Ο ιδιοκτήτης απάντησε πως κόστιζαν από 300 έως 500 δολάρια.
...Ο μικρός, βγάζοντας ελάχιστα χρήματα από την τσέπη του είπε: "
Δυστυχώς έχω μόνο 2 δολάρ
ια, μπορώ τουλάχιστον να χαζέψω λίγο τα κουτάβια";
Ο ιδιοκτήτης χαμογέλασε και σφύριξε δυνατά.
Μια σκυλίτσα μπήκε στο δωμάτιο, ακολουθούμενη από 5 κουταβάκια.
Το ένα από αυτά κούτσαινε, με αποτέλεσμα να μείνει λίγο πιο πίσω από τα
άλλα κουταβάκια.
Τότε ο μικρός ρώτησε: "Τι έχει αυτό το κουτάβι και κουτσαίνει";
Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε πως το κουταβάκι είχε γεννηθεί με πρόβλημα στο
γοφό και πως θα έμενε έτσι σε όλη του τη ζωή.
Ο μικρός ενθουσιασμένος είπε στον μαγαζάτορα:
"θέλω να το αγοράσω" του φώναξε αποφασιστικά.
Ο άντρας γέλασε και του είπε: "Όχι, δεν νομίζω να θέλεις ένα τέτοιο κουτσό
κουτάβι. Αλλά αν επιμένεις μπορώ να σου το χαρίσω"...
Ο μικρός ήταν περήφανος και του είπε ότι θα προτιμούσε να αγοράσει το
κουτάβι έστω και με ευκολίες και θα έκανε τα αδύνατα δυνατά να ξεπληρώσει το χρέος του στον ιδιοκτήτη του pet shop, δίνοντας ένα ποσό κάθε μήνα.
Ο άντρας γέλασε ξανά και είπε: " το κουτάβι αυτό είναι άχρηστο, πραγματικά
δεν σου χρειάζεται, ποτέ δεν θα μπορέσει να τρέξει και να παίξει μαζί σου
όπως τα άλλα σκυλιά...".
Τότε ο μικρός σήκωσε το μπατζάκι από το παντελόνι του και άφησε να
ξεπροβάλλει το αριστερό του πόδι, το οποίο υποστηριζόταν από ένα μεταλλικό
σίδερο.
"Όπως βλέπετε, ούτε και εγώ θα μπορέσω να τρέξω και να παίξω μαζί του...
επομένως το κουτάβι θα έχει κάποιον που το καταλαβαίνει...".
Ο άντρας δάγκωνε τώρα τα χείλη του μην ξέροντας τι να πει.
Δακρυσμένος, προσπάθησε να χαμογελάσει και είπε: "εύχομαι... όλα τα
κουτάβια να βρουν κάποτε ένα ιδιοκτήτη σαν κι εσένα"...

Στην ζωή δεν μετράει το ποιος είσαι αλλά το αν κάποιος σε αγαπά, σε δέχεται
και σε εκτιμά γι' αυτό που είσαι χωρίς όρους

Read more »

Η ΓΥΝΑΙΚΑ

~ * Η ΓΥΝΑΙΚΑ * ~

Οταν ο Θεός έφτιαξε τη γυναίκα εργαζόταν μέχρι αργά την 6η μέρα.
Ενας άγγελος πλησίασε και είπε : " Γιατί σπαταλάς τόσο πολύ χρόνο γι' αυτή ???"

... Και ο Κύριος είπε : 'Ξέρεις πόσες προδιαγραφές πρέπει
να πληροί για να την τελειοποιήσω ??? "
" Πρέπει να μπορεί να πλαθεί , αλλά να μην είναι πλαστική ,
να παίζει περισσότερους απο 200
ρόλους, να μπορεί να φτιάξει όλων των ειδών τα φαγητά,
θα πρέπει να μπορεί να αγκαλιάζει
πολλά παιδιά ,ταυτόχρονα, να δίνει μια αγκαλια που θα θεραπεύει οτιδήποτε,
απο ένα
πληγωμένο γόνατο μέχρι μια πληγωμένη καρδιά,
και να τα κάνει όλα αυτά μόνο με δύο χέρια..."

Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε...
" Μόνο δυο χέρια.....αδύνατον ??!! "
" Πολύ δουλειά για μια μέρα..... περίμενε μέχρι αύριο και την ολοκληρώνεις. "
"Οχι " είπε ο Κύριος. "Είμαι τόσο κοντά στην ολοκλήρωση
αυτής της δημιουργίας, που θα είναι η αγαπημένη της καρδιάς μου ."
Ο άγγελος πλησίασε και άγγιξε τη γυναίκα.....

" Μα την έφτιαξες τόσο μαλακή Κύριε..."
"Είναι μαλακή " είπε ο Κύριος.
" Αλλα την έφτιαξα και δυνατή επίσης......Δεν διανοείσαι τι μπορεί
να αντέξει και να ανταπεξέλθει...."
"Μπορεί να σκεφτεί ???...." ρώτησε ο άγγελος.
Και ο Κύριος απάντησε :
" Οχι μόνο να σκεφτεί , αλλά να αιτιολογήσει και να διαπραγματευθεί.... "

Ο άγγελος άγγιξε της Γυναίκας το μάγουλο......
"Κύριε , φαίνεται πως η δημιουργία σου στάζει....! Της έχεις βάλει πολλά βάρη...."

"Δεν στάζει ......είναι δάκρυ. "ο Κύριος διόρθωσε τον άγγελο.
"Τι εξυπηρετέι ???" ρώτησε ο άγγελος .
Και ο Κύριος είπε :
" Τα δάκρυα είναι ο τρόπος για να εκφράσει τη λύπη της ,
τις αμφιβολίες της , την αγάπη της , τη μοναξιά της ,
τον πόνο και την περηφάνεια της."

Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον άγγελο¨!
" Κύριε , είσαι ιδιοφυία .Σκέφτηκες τα πάντα .Η Γυναίκα
είναι πραγματικά υπέροχη !!...."
Πράγματι είναι !!....
Η Γυναίκα έχει αντοχές που εντυπωσιάζουν τους άντρες...
Μπορεί να διαχειριστεί προβλήματα και να έχει πολλές
ευθύνες.
Δημιουργεί ευτυχία , αγάπη και έχει άποψη...
Χαμογελάει όταν θέλει να τσιρίξει , τραγουδάει
όταν θέλει να κλάψει, κλαίει όταν είναι ευτυχισμένη
και γελάει όταν φοβάται....

Δίνει μάχη για τα πιστεύω της .
Αντιμάχεται την αδικία......
Δεν δέχετε το " οχι " για απάντηση όταν διαβλέπει
καλύτερη λύση....
Δίνει τον εαυτό της για την προκοπή της
οικογένειας της....
Συνοδεύει τη φίλη της στο γιατρό αν φοβάται......
Η αγάπη της είναι ανευ όρων.

Κλαίει όταν τα παιδιά της κερδίζουν.
Είναι ευτυχισμένη , όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν.
Χαίρεται όταν ακούει για μια γέννηση ή ένα γάμο.
Είναι συντετριμμένη όταν χάνετε
κάποιος συγγενής ή φίλος.
Αλλά βρίσκει τη δύναμη να συνεχίσει στη ζωή........
Γνωρίζει πως ένα φιλί και μια αγκαλιά θεραπεύουν μια πληγωμένη καρδιά.......

Μα έχει μόνο ένα ελάττωμα...............

ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ..................

Οι γυναίκες ...για να θυμηθούν πόσο υπέροχες είναι .....
και οι άντρες γιατί .....μερικές φορές ....χρειάζονται υπενθύμιση.....

Read more »

Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΗΠΕΙΡΟΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΤΗΣ........

ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙ



Ξενιτεμένο μου πουλί
εκεί στα ξένα που 'σαι
σου στέλνω μήλο σέπεται
κυδώνι μαραγκιάζει

Σου στέλνω και το δάκρυ μου
σ' ένα μικρό μαντίλι
το δάκρυ μου είναι καφτερό
και καίει το μαντίλι

Ξενιτεμένο μου πουλί
εκεί στα ξένα που 'σαι
ξένοι σου πλένουν τα σκουτιά
ξένοι στα σαπουνίζουν

Στα πλένουν μια στα πλένουν δυο
στα πλένουν τρεις και πέντε
κι από τις πέντε κι ύστερα
τα ρίχνουν στο σοκάκι

Πάρε ξένε μ' τα ρούχα σου
πάρε και τα σκουτιά σου
και σύρε στην πατρίδα σου
σε καρτερεί η φαμελιά σου.

Αυτό είναι το τραγούδι που αντιχεί ακόμη στα αυτιά μου και αποτελεί το πιο αντιπρoσωπευτικό τραγούδι για την ζωή που έζησαν οι ηπειρώτες .........( το σιγοτραγουδούσε η μητέρα μου).
Η Ηπειρος η λεβεντογέννα ( εγκαταλελειμένη απο όλους σήμερα ) είναι ένας ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ για τους
τουρίστες ,αλλα δυστυχώς μία ΚΟΛΑΣΗ  για τα παιδιά της ,που όταν φύγουν απο κοντά της είναι
δύσκολο εως ΑΔΥΝΑΤΟΝ  να επιστρέψουν..........
Η μετανάστευση στην Ηπειρο είναι απο πολύ παλιά χρόνια .......Εφευγε ο άνδρας ταξίδι να δουλέψει ,
η στην Σερβία ,η στην Θεσσαλονίκη ,η στην Πόλη αφήνοντας πίσω την γυναίκα του και τα παιδιά με τους γονείς του ( την εποχή του παππού μου η γυναίκα πήγαινε πάντα στα πεθερικά ),και περίμεναν
τα χρήματα η το δέμα απο .......ΤΟ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟ ΠΟΥΛΙ......
Μετά τον πόλεμο άλλαξαν λίγο τα πράγματα ,οχι πως δεν έφευγαν πάλι ,έφευγαν μαζί με την οικογένεια πια ,εγώ θα έλεγα προς το χειρότερο ,γιατί δεν υπήρχε περίπτωση επιστροφής ΚΑΜΜΙΑ....
Ετσι και έγινε, η ΗΠΕΙΡΟΣ  ερήμωσε ,και κανείς δεν αξιοποιεί ,έστω για τον

τουρισμό ΟΛΟ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ που διαθέτει..........
Το έδαφός της είναι άγονο,κτηνοτροφία θα μπορούσε να αναπτυχθεί ,αλλά δυστυχώς είναι και δύσκολη δουλειά για έναν νέο άνθρωπο και ντεμοντέ ,ο τουρισμός όμως μπορούσε να αξιοποιήσει
ΠΟΛΛΑ..........
Ο ηπειρώτης όμως όπου και να ζεί και την ΑΓΑΠΑΕΙ και την ΘΥΜΑΤΑΙ  την ΗΠΕΙΡΟ ,ίσως γιατί του λείπει ,αισθάνεται δε ηπειρώτης ανάμεσα σε χίλιους  άλλους...........
Μπορεί καποιοι να μου πούν οτι ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ αγαπούν το ίδιο την πατρίδα μας ....................
Εδώ έχω να πω ένα παλιό μήνυμα του Υ.Ο. ......ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ,ΑΠΟΔΕΙΞΕ ΤΟ .............
ΟΙ ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ απέδειξαν την αγάπη τους με τις ευεργεσίες τους ..............
Ποιόν να θυμηθούμε πρώτα ;;;;; Τον Τοσίτσα ,τους Ζωσιμάδες ,τον Ζάππα ,τον Αβέρωφ,κ.π.α
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών χτίστηκε απο ηπειρώτες ,με τον όρο ,όταν ελευθερωθεί η Ηπειρος (ήταν
ακόμη υπο τουρκικό ζυγό),να μταφερθεί γτα Γιάννενα ,ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ δεν έγινε ΤΙΠΟΤΕ......
Ούτε Πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε ,ούτε κανείς πια ΘΥΜΑΤΑΙ όλους αυτούς τους ευεργέτες ,που σε
όποια γωνιά της ΓΗΣ και αν έζησαν είχαν μέσα στην ΚΑΡΔΙΑ τους την πατρίδα τους ,και το απέδειξαν έμπρακτα ........Αλλωστε οι ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ήταν ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΑ ΑΡΜΑΤΑ ,ΣΤΑ ΓΡΟΣΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΑ  Γ Ρ Α Μ Μ Α Τ Α  !!!
 Αυτά για τον τόπο που γεννήθηκα ,αλλά δεν μπόρεσε να με κρατήσει,ΘΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΩ ΟΜΩΣ ΟΣΟ  ΖΩ ΚΑΙ ΘΑ ΑΝΑΠΝΕΩ !!!!!!!!!
Το άρθρο αυτό δεν είναι γραμμένο με την πένα μου αλλά με την ψυχή μου ,και αφιερωμένο στην
μνήμη των ΓΟΝΙΩΝ μου με μεγάλο σεβασμό .........................
FRINDA..............

Read more »